איך װיל אַ הינטעלע!׳
עדי און זײַן זון, זשוניאָר (עדקעלע) האָבן זיך מיטגענומען אַ פּיקניק־מיטאָג און זײ עסן אין פּאַרק
טאַטע, איך װיל אַ הינטעלע.׳
זונדעלע, האָבן אַ הונט איז נישט אַזױ גרינג.׳אַ הונט מוז שטענדיק גײן אױף אַ שפּאַציר.׳אָבער טאַטע, איך האָב ליב שטענדיק צו גײן אױף אַ שפּאַציר!׳און אַ הונט דאַרף שפּילן זיך אַ סך.׳אָבער טאַטע, איך האָב ליב צו שפּילן זיך אַ סך!׳און דאָס עסן פֿאַר הינט איז טײער.׳נו, דער הונט קען עסן מײַן עסן.׳זונדעלע, װוּ איז דײַן האַמבורגער?׳און... װוּ זײַנען דײַנע פֿריטקלעך?׳אױ...׳עס איז דאָ אַ הונט אונטערן טיש
זונדעלע, פֿאַר װאָס איז דאָ אַ הונט אונטערן טיש?׳ער איז מײַן חבֿר!׳
האַװ־האַװ! האַװ־האַװ!׳דער הונט עסט דײַנע האַמבורגער און פֿריטקלעך?׳יאָ! דו זעסט, טאַטע? ס׳איז זײער גרינג צו האָבן אַ הונט.׳
איך זוך מײַן הינטעלע, "צרות". אױ, ער איז דאָ!׳אױ, װײ; ער עסט מענטשן־עסן! מע טאָר נישט! ער מוז עסן הינטישע־עסן!׳אױ, װײ! זײַ מיר מוחל!׳דו זעסט? ס׳איז דאָ מער צו װיסן װען מע האָט אַ הונט אין דער הײם!׳יאָ, איך פֿאַרשטײ, טאַטע.׳זײַ געזונט, "צרות"!׳האַװ־האַװ! האַװ־האַװ!׳