Dē Obsōniīs

Dē Obsōniīs

Lūcia domī est cum neptī Linnā.
LūciaOh, periī! Quī pānem farcīre possum sī dēest pānis?
LinnaEsne itūra obsōnātum?
LūciaSum.
LinnaAh, ūnum mihi dē macellō comparā quaesō!
LūciaQuid vīs?
LinnaLycopersicum, nisi molestum est.
LinnaAcētāria enim mihi parāre volō.
LūciaLicet
LinnaGrātiās agō!
LinnaAh! Etiam tria māla!
LūciaLicet.
Linna… et sūcum aurantiī quoque.
LūciaLinna mea...
Linna… atque etiam lac, quaesō.
LūciaHmm… est mihi optimum cōnsilium.
LūciaEcce tibi pecūnia, Linna.
LinnaCūr?!
LūciaQuia ūnum tantum dē macellō dēsīderō: pānem.