זשוניאָר (עדקעלע) און זײַן טאַטע, עדי, זענען אין אַ געשעפֿט
שלום־עליכם! איך הײס יעקבֿ. מיט װאָס קען איך אײַך דינען?׳
טאַטע, איך דאַרף אַ נײ װידעאָ־שפּיל!׳
נײן, זשוניאָר, דו דאַרפֿסט נישט אַ נײ װידעאָ־שפּיל.׳
אױ, ביטע, טאַטע! ס׳איז דאָ אַ װידעאָ־שפּיל מיט ראָבאָטן און ס׳איז זײער פֿאַרכאַפּנדיק.׳אַ יונגער קױפֿער הערט אונטער דאָס טומלדיקע רײַסעניש
אױ, יאָ, מיסטער, ס׳איז זײער פֿאַרכאַפּנדיק...׳
און ס׳זענען דאָ מאָנסטערס װאָס עסן די ראָבאָטן!׳
דו זעסט! דו דאַרפֿסט הערן זיך צו זײַן װערטער! ער זאָגט דעם אמת!׳
אַ דאַנק פֿאַר דײַן חכמה, ייִנגעלע...׳
אָבער זונדעלע, דו װילסט דאָס װידעאָ־שפּיל, אָבער דו דאַרפֿסט נישט דאָס װידעאָ־שפּיל.׳
זײער גוט. איך װיל דאָס װידעאָ־שפּיל. קענען מיר עס קױפֿן?׳
נײן, דו האָסט שױן צו פֿיל װידעאָ־שפּילן אין דער הײם.׳
נײן, נײן, מיסטער; מע קען נישט האָבן קײן מאָל צו פֿיל װידעאָ־שפּילן!׳
דו זעסט! דו דאַרפֿסט הערן זיך צו זײַן װערטער! ער זאָגט דעם אמת!׳
דער ענטפֿער איז נאָך אַלץ "נײן"!׳
זײער גוט, זײער גוט; איצט איז מיר נימאס ביז טױט. איצט גײן מיר אַהײם?׳
נײן, מיר גײן צו װיקרעם אין דער הײם.׳
פֿאַר װאָס? זײַן הױז איז אַזױ נודנע!
אָבער זײַן טעלעװיזאָר איז גרױס און איך דאַרף קוקן דעם סוף־פֿוסבאָלמאַטש.׳
אָױ, טאַטע, טאַטע; דו װילסט קוקן דעם סוף־פֿוסבאָלמאַטש אָבער דו דאַרפֿסט נישט קוקן דעם סוף־פֿוסבאָלמאַטש.׳
איר זעט! איר דאַרפֿט הערן זיך צו זײַן װערטער! ער זאָגט דעם אמת!׳
ייִנגעלע! אוצט דאַרפֿסטו אַװעקגײן!׳
אױ, שלום! שלום! אָדער אַלע מוז אַװעקגײן פֿונעם געשעפֿט!׳
אױ, װײ!׳